قیلدی اسیر غربت بو سیّد حزینی

شادم کی، کؤنلوم اولدو اول زلفو خاله مایل –
کیم، قاره بخت لیک اوچون جاندان اولوبدو قابل.
ای خوش او گون کی، تیغین چاک ایله یه وجودوم –
کیم، چهرۀ وصاله، اولدور آراده حایل.
ازبس کی، توتموشام خو هجرینله، ای جفاجو،
اولماز دل حزینیم هرگز وصاله مایل.
رمز دهانین، ای گول، اهل دقاییق ایچره،
نه سرّدیر کی، سالمیش یوز بحث و یوز مسایل.
اولدو غبار راهیم مردم گؤزونه سورمه،
تا کویین ایتلریندن کسب ائیله‌دیم فضایل.
آغزین مباهی سینده نفی وجود ائدن لر،
گفتاره گل کی، گؤرسون اثباتینا دلایل.
قیلدی اسیر غربت بو سیّد حزینی،
بیر سرو ماه پیکر، بیر شوخ خوش شمایل.