سون آرتیریلمیشلار

مین سؤزه یئنی آرتیریلمیش تورکجه شعرلر

شها! غمینده چو دوشدو بیان عشقه کؤنول،
ایریشدی مرتبه‌ی لامکان عشقه کؤنول.
جفاسینا منی محو ائیله‌دی، وفا قیلماز،
نه تدبیر ائیله‌یه بو دلستان عشقه کؤنول.
پر اولدو مشرب توحید عشق لم یزلی،
کناره قیلمادی، دوشدو میان عشقه کؤنول.
چو کاف و نون ایله کشف اولدی عالم ارواح،
محیطه دوشدو باخیر کن فکان عشقه کؤنول.
گؤتوردو پرده رخوندان زمانه اول یارین،
قول اولدو تا به ابد بو زبان عشقه کؤنول.
حیات لم یزلی بولدو جان وصالیندن،
یئتوردی منزلینی جاودان عشقه کؤنول.
حقیقی هیئتی شرح ائیله‌دی جمالیندا،
گتوردی منطقی، گلدی بیان عشقه کؤنول.
جام لبینده چشمه‌ی حیوان دیلر کؤنول،
وصلین باغیندا روضه‌ی رضوان دیلر کؤنول.
دام بلای زولفه نئچون اولمایا اسیر،
چون عارضینده چاه زنخدان دیلر کؤنول.
درمانی درد ایچینده طلب ائیلر اهل دل،
بو درد بی نهایته درمان دیلر کؤنول.
جان ذرّه وار رقصه گیرر در سماع قول
رخسارین اوزره مهر درخشان دیلر کؤنول.
چون هادی زمانه سن اولدون بو عرصه‌ده،
خاک درینده ملک سلیمان دیلر کؤنول.
گل گل که عینیمه شب معراج ایمیش ساچین،
اول استواده صورت رحمان دیلر کؤنول.
جانین حقیقی قیلدی فدا چون جنابینا،
کون و مکانی وصلینه قربان دیلر کؤنول.
ای اولین و آخر و وی رهنمای عشق!
از لطف بیکران تو احسان دیلر کؤنول.
چو سونبولوندن اونون پیچ وتابه دوشدو کؤنول،
توتوشدو آتش عشقینده تابه دوشدو کؤنول.
گؤرهنده آیه‌ی رخسارین اول پری زادین،
حروف وجهلن ام الکتابه دوشدو کؤنول.
نه وصل ایمیش که اونون حسرت و فراقیندا،
گهی تعشّقه، گه اضطرابه دوشدو کؤنول.
گؤزومدن آبیمی باغریم قانی روان ائده‌لی،
به دست دامن دلبر خضابه دوشدو کؤنول.
چو اسدی دان یئلی عنبر فشان ساچیندان اونون،
نسیم مشک ایله پس مشک نابه دوشدو کؤنول.
عتاب و ناز ایله یاخدی حقیقی]نی[ یاری،
اول اهل نازایله ناز و عتابه دوشدو کؤنول
بیر اولدو مشرب توحید عشق لم یزلی،
چو واحد ابدیله خطابه دوشدو کؤنول.
غرّه‌ی عشق اولان کؤنول ملتفت جهان دگیل.
عشقه مقیّد اولمایان طالب لامکان دگیل.
خلقت خلق عالمین امری چو "کاف و نون" ایمیش،
کیم که بو رمزی آنلاماز، قابل "کن فکان" دگیل.
حکمتینین نشانه‌سی اولدو جهان بو عرصه‌ده،
فاعل عشقین ای کؤنول حکمتی بینشان دگیل.
سرّ "الست و ربکم"، "قالوا بلی"ده "قول" ایمیش،
کیم که بو قولی بیلمه‌دی، خلقتی جاودان دگیل.
زرق و ریاسی زاهدین، قابل حضرت اولمادی،
ظن و گمان ایچینده‌دیر، شبهه‌سی بیگمان دگیل.
گرچه سیمرغ لامکان سنده‌دیر ای بشر بوگون!
نفسینه عارف اولماسا، قابل آشیان دگیل.
عشقی یولوندا دلبرین باشینی قوی حقیقیا،
کیم که بویولدا باشینی قویمادی، جانفشان دگیل.
سرو اولدو شاه سدره‌ی رضوانینا طفیل،
ماء معین چشمه‌ی حیوانینا طفیل.
تا قیلدی مشک نافه ساچین بویونا نثار،
مهتاب اولدو شمع شبستانینا طفیل.
عالمده شاه حسن سنی قیلدی چون اله،
خوبان اولدو صورت رحمانینا طفیل.
ریحان و یاسمین و گلستان و ارغوان،
گلزار ایچینده غنچه‌ی خندانینا طفیل.
آب حیاته جام لبیندن ایریشدی خضر،
ظلمات اولدو زلف پریشانینا طفیل.
هر سالکین که مسکنی کوییندیر، ای قمر!
قیلدی جهانی مهر درخشانینا طفیل.
چون خسرو حقیقی سن اولدون زمانه‌یه،
آفاق اولدو حکم سلیمانینا طفیل.
من دلشکسته‌دن بوگون اول یاره‌دیر سلام،
تا روز حشر اول بت عیّاره‌دیر سلام.
عشقه وفا و، جوره تحمل، فراقه صبر،
اول اهل عشقه، یار وفاداره‌دیر سلام.
دارالخلود ایمیش منه اول حضرت و جناب،
دارالخلوده، حضرت دلداره‌دیر سلام.
اولدو بهار، آچیلدی گلستان و مرغزار،
گلزار ایچینده اول رخ گلناره دیر سلام.
من رند لاابالی و اول مست باده‌کش،
میخانه‌لرده خمر ایله خمّاره‌دیر سلام.
یاریندان آیری یاندی حقیقی فراق ایله،
کوی وصاله اول بت عیّاره‌دیر سلام.
عشقین یولوندا من منه تقصیر بیلمزم.
عشقیندن اؤزگه جانیما تاثیر بیلمزم!
تقدیر لم یزل منی قول ائیله‌دی سنه،
تقدیر ایچینده شمّه‌ی تغییر بیلمزم!
ای نکته‌ی حقیقت عشقه مرید اولان،
گلگیل کی سندن اؤزگه داخی پیر بیلمزم!
تزویر و زرق زاهد کجرودن اولدو فاش،
من رند عاشقم، غم تزویر بیلمزم!
تا گؤرموشم جمال رخ بی مثالینی،
تکبیر قیلمیشام دئمه: تکبیر بیلمزم!
یاخدی حقیقینی غم عشقین فراق ایله،
وصلیندن آیری چاره و تدبیر بیلمزم!
تا نور دیده اول رخ گلناری بیلمیشم،
مصباح لم یزل من او دیداری بیلمیشم.
کون و مکانی وئرمیشم اونون وصالینه،
بازار عشق ایچینده بو بازاری بیلمیشم.
تفسیر قیلمیشام خط و خالین کتابینی،
اول عارفم که نکته‌ی اسراری بیلمیشم.
غرق اولموشام غمینده فراقین جفاسینا،
چون وصل لم یزل من او گلزاری بیلمیشم.
ای گوهرین حقیقتی نطقوندن آشکار!
شُکر ائیلرم که نطق گهرباری بیلمیشم.
جان و جهانی وصلینه شکرانه قیلماغا،
ناصح منه سن اولما! من اول کاری بیلمیشم.
تا زلف پیچ و تاب ایله سئودایه دوشموشم،
دام بلاده طرّه‌ی طرّاری بیلمیشم.
ای صورتین تجلّیسی انواری کؤنلومون،
خورشید لم یزل من او رخساری بیلمیشم.
یار اولدو چون حقیقی‌یه یارین غمی، بوگون،
یارین غمینده درد ایله هم یاری بیلمیشم.
دنیا و عقباده من یار او نگاری بیلمیشم،
کؤنلومون مقصودی هم اول گولعذاری بیلمیشم.
ایچمیشم جام لبیندن لایزالین خمرینی،
مست جاویدم شراب بیخماری بیلمیشم.
جنّت الماوی نگارین مرغزار وصلیدیر،
مرغ زارم کیم وصال مرغزاری بیلمیشم.
لوح محفوظینده‌دیر حشرین حسابیندان شمار،
حاسب عشق اولموشام، من اول شماری بیلمیشم.
تا مرید اولدوم سر کویینده من اول دلبرین،
پیر عشقم که طریق روزگاری بیلمیشم.
خاک درگاهیندادیر کحل بصیرت عینیمه،
اولموشام بینای حق نور اول غباری بیلمیشم.
چون حقیقی سالمیشام باش اول نگارین پایینه،
حمدلله کی جناب شهریاری بیلمیشم.
ازلده چون سنی بیر یار مه لقا دئمیشم،
هزار جان و دلی عشقینه فدا دئمیشم.
گؤزونله مردمینی فتنه‌ی زمان بیلوب،
ساچین سلاسلینه حلقه‌ی بلا دئمیشم.
بو جانه مهر رخون دلپذیر اولاندا سنین،
اونون شعاعینه والشمس والضّحی دئمیشم.
پناه قیلمیشام اول آستان دولته من،
خداست شاهد حالم که بی ریا دئمیشم.
هدایت ائتدی سنین شانیوه ز فضل اله،
بو معنیدن سنه من ختم انبیا دئمیشم.
وصال عشق رخون گنج ایمیش نهایتسیز،
ویرانه کؤنلومو اول گنجه آشنا دئمیشم.
حیات لم یزلی بولموشم وصالیندا،
لبینده چشمه‌ی حیوانه جانفزا دئمیشم.
سنی یگانه‌ی مقصود کاینات بیلوب،
وجود ذاتینا هم سایه‌ی خدا دئمیشم.
حقیقی، وار غمینده بیمار هجر اولانا،
حدیث لعل شکربارینی شفا دئمیشم.
دلبرا! عشقین یولوندا ناله‌ی زار ائتمیشم،
جنّت وصلیندن آیری ترک گلزار ائتمیشم!
بوندان آیروق من داخی جوره تحمل قیلمارام،
گرچه من صد جور ایلن اول یاره اقرار ائتمیشم.
کفرو ایمان شرحینی تا بیلمیشم علم الیقین،
اولموشام ایمانه یولداش، کفره انکار ائتمیشم.
اولماسین روزی وصال جنّت وصلین منه،
دنیا و عقباده سندن اؤزگه گر یار ائتمیشم!
دانه‌ی خالیندان من آشفته دل،
مرغ جانی دام زولفونده گرفتار ائتمیشم.
دعوی ذکر انا الحق قیلمیشام منصوروار،
بر سر دار محبّت گؤر نه گفتار ائتمیشم!
صاحب کشّافه منطقدن معانی سورموشام،
علم هیئتدن بیان و شرح تکرار ائتمیشم.
گؤرموشم رخسارینی روشن ضمیر چشم ایله،
ناظر حسن اولموشام، بس کسب دیدار ائتمیشم.
قیلمیشام جان و جهان شکرانه یارین وصلینه،
ز تجارت کیم ملک مولکونده بازار ائتمیشم!
نافذ الجاوید وحدت اولدو روح قدسیان،
من بو ذات خلقتین نفسینده زنهار ائتمیشم.
چون حقیقی بیلمیشم سرّ کلام اللّهی من،
حمدلله کیم بو علمی کشف اسرار ائتمیشم.
چمنده سرو قدّین تک چنار گؤرمه‌میشم!
رخون کیمی سمن گلعذار گؤرمه‌میشم!
ازل گونونده سنین عشقین ایله تا به ابد،
منیم کیمی داخی بیر بیقرار گؤرمه‌میشم!
فراق و درد وغمیندن نه فکریم اولا منیم،
چو سن تکی صنم غمگسار گؤرمه‌میشم!
کناره قیلمامیشام عشقله ز روز ازل،
میان عشقه دوشندن کنار گؤرمه‌میشم!
جمال حسنونه آئینه‌دیر ضمیر منیر
جمالین آئینه‌سینده غبار گؤرمه‌میشم!
ساچین سلاسلی دام بلایه سالدی منی
بو دام هجر بلادن گذار گؤرمه‌میشم.
ساچین کیمی ختن مشکباره باخمامیشام،
رخون کیمی چمن و مرغزار گؤرمه‌میشم!
آپاردی صبر و قراریمی اول قارا گؤزلر،
اؤزومده من داخی صبر و قرار گؤرمه‌میشم!
حقیقییم که بو دور ]و[ مدار ایچینده بوگون،
بو حسن ایله صنم روزگار گؤرمه‌میشم!
گل گل که سندن آیری داخی یار بیلمه‌نم،
بیگلشن وصال تو گلزار بیلمه‌نم.
وئرمن بو چرخ کجرو غدّاره کؤنلومو،
اول تجرّدم که عالم غدّار بیلمه‌نم.
عشقین قدیم و مهر رخون لایزال ایمیش،
من بوندان اؤزگه نکته‌ی اسرار بیلمه‌نم.
خمر لبیندن اسریمیشم، یاز خمار می،
خمر لبین کیمی داخی خمّار بیلمه‌نم.
منصوروار اگر چه منی داره چکسه‌لر،
دارالشفا دییرم من اونو، دار بیلمه‌نم.
گر قویموشام لباسیمی میخانه ده گرو،
سرمست باده‌ام، سر و دستار بیلمه‌نم.
شمع رُخوندا جانیمی پروانه قیلمیشام،
اول ناره دوشموشم داخی من نار بیلمه‌نم.
پیوسته قاشلارین کیمی محرابه باخمانام،
مستانه گؤزلرون کیمی عیار بیلمه‌نم.
شرح لبین چو نطقه گتوردی حقیقینی،
من بوندان اؤزگه نطق دُرَربار بیلمه‌نم.
یوزون کتابینا تا آیت اله دئدیم،
جناب حضرتینی جانیما پناه دئدیم.
مجرّد ائیله‌دی عشقین منی زمانه ده چون،
نه فکر دنیا و عقبا، نه عزّ و جاه دئدیم.
ایاغینا یوزومو سالدیم از سر اخلاص،
منی گدا و سنی پادشاه و شاه دئدیم.
دوشنده گلشن وجهیندن آیری بلبل جان،
ساچین کیمی من اونون بختینی سیاه دئدیم.
سن اولدون اول و آخرده چون منه هادی،
ایکی جهاندا سنی حالیما گواه دئدیم.
تجلّی قیلدی جمالیندا واهب صورت،
بو معنیدن سنه من مظهر اله دئدیم.
گؤتوردو پرده یوزوندن حجاب زولفونون،
غلام حسن رخون اولدو مهر و ماه، دئدیم.
توتوشدو چرخ و فلک بیرله آسمان و زمین،
او دم که فرقت عشقین غمیندن آه دئدیم.
حقیقییم که بو دور و مدار ایچینده سنی،
سریر سلطنت اوستونده پادشاه دئدیم.
او رخون شمعینه چون جانیمی پروانه دئدیم،
یاخدی، یاندیردی منی آتش هجرانه دئدیم.
نئچه زاهدلری پابند بلا قیلدی ساچی،
نئچه آشفته‌لری چکدی او زندانه دئدیم.
یوزونون آیتینین اولی چون فاتحه‌دیر،
یاز اونون حرفینی سرنامه‌ی قرآنه دئدیم.
قیلمیشام قامتینی سدره‌ی رضوانه مثال
عاشقم جان ایله اول سدره‌ی رضوانه دئدیم.
قدم خاک دیندن یوزومو ائتمن ایراق،
زهی دولت که من او رازیمی سلطانه دئدیم.
عشوه‌ی غمزه‌لری غارت دین ائیلر ایمان،
که من اول عینه نئچون کافر تورکانه دئدیم؟
ای حقیقی! بو ملاحت که رخ یارده‌دیر،
یاخدی حسرت غمیلن باغریمی بریانه دئدیم.
زهی جان که بو جگر قانینا بو یانه دئدیم،
آفرین اول تنه که عشق اودونا یانه دئدیم.
کیم که جان قیلمادی اول دلبر عیاره نثار،
یاخدی حسرت غمیله باغریمی بریانه دئدیم.
نفس شهوت پرسین فعلینه آلدانما کؤنول!
که زیان ائیلر اونون علتی انسانه دئدیم.
زهد و تقوا خبرین عابد ربانیه سور،
اوخو اول آیتی کیم حق دئدی من کان دئدیم.
فلکین حشمت و اندیشه یسنین ترکینی قیب!
اؤزونو سالما بو غدار ایله عصیانه دئدیم.
خلوت و یار دئدیم باده‌ی گلرنگ لطیف
هر چه که یاره دئدیم، من اونو رندانه دئدیم.
قطره ی یاقوت جان پرورینین جرعه‌سینی،
ازلی عشق شرابیندان ایچن جانه دئدیم.
قیلدی بیگانه منی وصلینه همسایه‌ی هجر،
بو سببدن من اونا بیدل و بیگانه دئدیم.
چون اونون خال و رخی قویدو منیم جانیما داغ،
زهی دولت کیم اونون داغیله جان، یانه دئدیم.
آه و فریادینی بو عاشق آشفته دلین،
قامتی سدره، لبی چشمه‌ی حیوانه دئدیم.
سحرده سنبل زولفوندن اسدی باد نسیم،
حیات لم یزلی تاپدی استخوان رمیم.
وصال جنّتینه واصل اولمادی زاهد،
انانیتدن اونا مسکن اولدی نار جحیم.
حروف آیتی صد بار قیلمیشام تکرار،
ساچینلا قاشینا تشبیه اولاندا نون ایله جیم.
بو وجهلن که سنی خلقت ائیله‌میش خالق،
نه اجتیاج اولا بو حسن و صورته تعظیم؟
حیات لم یزله واصل اولمادی ابدی،
یولوندا جانینی هر کیم که قیلمادی تسلیم.
فَرَس کناره‌ی فیلدن کئچر رُخه قارشی،
پیاده سورمگی فرزینه شاه ائدر تعلیم.
نثار قیلماغا عشقین یولوندا جان و جهان،
طریقت اهلینه احتیاج اولمایا تکلیم.
حقیقی‌یه سنی محبوب قیلدی خالق خلق،
او دم کی خلقت عالمینی ائیله‌دی تقسیم.
تا ازلدن دوشدو اول یار ایله بازاریم منیم،
فرقتیندن عرشه چیخدی ناله‌ی زاریم منیم.
راز عشقیم جانیمین ایچینده ساخلاردیم، ولی،
عاقبت فاش اولدو گیزلی گنج اسراریم منیم
دلبرین یولوندا قربان اولماغا ای متّقی!
اولما گیل ناصح! که واردیر اوندا اقراریم منیم.
شول مکرّم، پاکیزه گوهر کی یوخدور قیمتی،
کیم دیرر عالمده اول یار وفاداریم منیم.
روضه‌ی رضوان معطر اولدی از بوی لبش،
تا گل خندانینی گؤرستدی گلزاریم منیم.
سندن آیرو اولماسین یارب بو چرخ روزگار!
گل که سنسن دنیا و عقباده دلداریم منیم!
چون حقیقی گؤردو اول معشوقه‌نین رخسارینی،
دولت و اقباله یئتدی بخت بیداریم منیم.
جمالین شمعینه هر شب دوشر مهتاب روزندن،
چون اونون آفتابیندان دوشوبدور تاب روزندن.
معنبر زلف پر چینین گلور باد صبا بیرله،
به حلق دردمندانت سالور قلاّب روزندن.
غم و دردیندن ای دلبر! اگر آه ائیله‌سم در دم،
ز اشک دیده‌ی مردم آخیر سیلاب روزندن.
ساچین ظلّینده رخسارین که نور جاودان اولدو،
بو حسرتدن سالور چتر فلک اطناب روزندن.
حقیقی آستانیندن تمنّا چون وصال ائتدی،
تجلاّی حقیقتدن آچیلدی باب روزندن.
زولفوندن آیری دام بلایه بلا دئمن،
اول دامه من منیم کیمی بیر مبتلا دئمن.
زاهد به غیر زهد چو بیلمز طریق عشق،
یوخدور صفاسی، من اونا اهل صفا دئمن.
ای خسرو زمانه ده حسنیله خوبلرین،
شاه جهانی حضرتینه بیر گدا دئمن.
صبر ائتمه‌ین وفاده نگارین جفاسینه،
اول بیوفایه بیل که من اهل وفا دئمن.
ای دردیمین دواسی! لبین عین کوثری!
وصلیندن آیری جنته دارالشفا دئمن.
محفوظ لم یزل خط و خالوندور عاشقه،
عارف بیلیر که من بو سؤزومده خطا دئمن!
چکدی حقیقینی سر زولفون کمندینه،
دام بلایه سالدی و دام بلا دئمن.