منو
یا رب، نصیب قیل منه سیّد تک اول گونو
خوش اول زامان کی، اول شه ایله همزبان اولام،
هر سؤزده بیر دلیم توتولوب، ناتوان اولام.
تا سنسیز اؤزگهلر اوزونو گؤرمه سین گؤزوم،
گؤزلردن ایسترم دهنین تک نهان اولام.
گویا قفسده بولبول اولور زاغه همنفس –
سنسیز اگر کی، همدم حور جنان اولام.
بیر زخم اوروب اؤتوشمه سنی تاری، ای صنم،
قورخوم بودور بو ضربت ایله نیم جان اولام.
یا رب، نصیب قیل منه سیّد تک اول گونو –
کیم، نوک تیر غمزۀ یاره نشان اولام.