بیر غمزه ایله سیّدی قیل شهرت جاهان

یوخدور علاج، چوخدو بو کؤنلومده حسرتیم،
نه وصله دسترس، نه فراغیندا طاقتیم.
چوخ حسرتم دوباره گؤروم بیر جمالوی،
واحسرتا، کؤنولده قالا گر بو حسرتیم.
یئتمز الیم نه چاره دوشم خاک پایوه،
بیر بیر دئیم سنه الم و درد و محنتیم.
عشقین مریضییم، منی ائیلر بو غم هلاک،
دارالشفای وصلوه وار ایندی حاجتیم.
ازبس کی، وصل تشنه سییم، چشمۀ بقا
شهد زولالین اولماسا ائتمز کیفایتیم.
بیلمم ندیر فقیه دئین محشر عظیم،
هر گون کی، گؤرمه سم اوزون، اولدور قیامتیم.
دوزخ سنینله خولد بریندن زیعددیر،
سنسیز بهشت ایچینده اولور چوخ عوقوبتیم.
قربانین ایله، قوی دولانیم باشوا منی،
بوندان زیاده هجروه یوخ ایستیقامتیم.
بیر غمزه ایله سیّدی قیل شهرت جاهان،
یئتسین سمایه تا اثری – جاه و روفعتیم