سرو هرچند رونتده قدین تایی دئگیل،
بو قدر وار، سنین کیمی او هرجایی دئگیل.
ایله ین سینۀ چاکی هدف تیر بلا،
کیپریگین اوخلاری، یا اینکی قاشین یایی دئگیل؟
گؤروب ابروسونو شمشیره بآخرسان اگری،
زاهدا، باشین اوچون بو راماضان آیی دئگیل.
کیمدی بس سینۀ سوزانده فریاده گلن،
دیل گئدیب زلفی ایله، بو دل شیدایی دئگیل.
واییمی یار ائشیدیب، وای کؤنول، سؤیلهدی کیم،
سیّدیم چوخ دان اؤلوبدور، بو اونون وایی دئگیل.
بادۀ ساغریمی آلما الیمدن، ای شیخ،
قسمتیم دیر بو منیم، بو آتوون پایی دئگیل.
سینه ده یاره لریم سایدی، دئدی: “مین” – جراح،
سهو ائدیب بو، هله میندن بیری نین سایی دئگیل.
دئمه، زاهد نظر ائتمز گؤره گر اول آیی،
سیّد، گئتمه کج، آخر بو قدر آیی دئگیل.