ائششیینی ایتیرمیش کیشی

ائششیینی ایتیرمیش کیشی

اؤز اولاغین ایتیردی بیر نادان،
قالدی صحرادا هایم و حیران.
ناگهان گؤردو اول بیر اؤزگه اولاغ،
یوکله‌دی اؤز یوکون اونا سارساق.
اؤز اولاغی بیلیب اولوردو روان،
تا کی صاحب اولاق اولدی عیان.
یوکو آچدی اولاقدن درحال،
اولاغین سوردو اولدی فارغ بال.
بو کیشی ائتدی ناله و فریاد،
ائله‌دی چرخ دون الیندن داد.
چونکی اؤز ائششیی خیال ائتدی،
یاخاسین توتدی قیل و قال ائتدی –
کی، آلیرسان اولاغیمی الدن،
وئرمرم تا کی دوشمه سم دلدن.
گلدی لر خلق بو تماشایه،
گلدولر اول سفیه و شیدایه.
دئدی لر:– قیل بیان سن، آ کیشی،
اولاغین ائرکک ایدی، یا کی دیشی؟
دئدی کیم، هیچ یوخدو شبهه و شک –
کی، اولاغیم منیمدو بس ائرکک.
دئدی لر:– بو اولاق کیم، دیشیدیر!
دئدی کی، مسک اولوب، قضا ایشیدیر.
بیرده سیز ائتمیین بو باره ده شک،
چوخ دا ائرکک دئیلدی اول ائششک.
سیّدا، وار جاهاندا چوخ نادان،
اؤزونی عاقل ائیله‌ییبدی گمان.
بیری ده اونلارین یقین سن سن،
یئنه سن قانمیسان، سنه احسن!
بئله فکر ائیله یر کی، هر نادان
اؤزونین دور تمام کون و مکان.
خلق اولوب اوندان اؤترو ارض و سما،
امّهات چاهار و هفت آبا.
بیلمییر کی، طفیل احمددیر،
خلقتین باعثی محمد دیر.
بیل کی، اولموش دور، ای گل علوی،
جمله عالم ثنای نبوی.
او شاهنشاه کی، مهردیر لامع،
حقه مسنودیر، بیزه صانع.
ایکی مُنشق اولوب او نور جلی،
بیری محمود دور، بیری سی علی.