قان اولدی باغریم

نم اشکیم مکدّر خاطریمدن دفع غم قیلماز،
بو روشن دیر کی، نم آینه دن زنگار کم قیلماز.
خم ابروی مشکینینی گؤرسه زاهد کج بین،
داخی قامت سجود گوشۀ محرابه خم قیلماز.
سنه، ای شوخ سنگین دل، دئمن بت، نیشه کیم، بت هم
اگرچی سنگ دل دیر، بؤیله بیداد و ستم قیلماز.
جفا و جورایله قان اولدی باغریم، یارب، اول بدخو
نچون ترک ائیله مز بیداد و جورون، بیر کرم قیلماز؟
مرادیم گریه دن کسب غبار رهگذارین دیر،
گؤزوم یاشی دمادم چهره می بیهوده نم قیلماز.
خطین دورونده اشک آل ایله درد و غمیم شرحین،
دم اولماز کیم، رخ زرد اوزره مژگانیم رقم قیلماز.
فضولی خسته دل تا روضۀ کویینده ساکن دیر،
تمنای بهشت و میل گلزار ارم قیلماز.