منو
گر پیر مغان توتسا الیمدن، نولا، زاهد
واعظ بو قدر ذمّینی ائتمزدی شرابین،
بیر بیلسه ایدی لذتینی بادۀ نابین.
مئیخوارهلرین حالینا دخل ائیلهمه صیدین
زاهد، سنی جنّت لیک ائدردی بو ثوابین.
شربت ایچیبن بزمده شیرینلیک اولور کام،
وصل عالمیدیر عاقبتی بو شکرابین.
ای جام، گلیر نکهت جنّت نفسیندن،
آدم گتیریب یئر اوزونه، یوخسا، تورابین.
اول ماه بیزه وعدۀ تشریف ائدیب آخر،
ای دیده، گلیر اول شب دن نیه خوابین؟
حسنون اولوب اول سبزۀ خط دن دخی زیبا،
ای ماه پریچهره، ندن دیر بو حجابین؟
گر پیر مغان توتسا الیمدن، نولا، زاهد،
بیر چاکر دیرینیدی سیّد او جنابین.