نه خوش دور بیر زامان بیر دلبرین عشقینده زار اولماق،
امید وصل ایله هجرینده مدت بیقرار اولماق.
دیار هجرده سیلاب درد و غم هجوموندان،
ذلیل و زار و بی مقدار و خار و خاکسار اولماق.
ائشیتمک گونده یوز مین سرزنش لر دوست و دشمندن،
نظرلردن دوشوب گؤز یاشی تک بی اعتبار اولماق.
ایراقدان یارینی گؤرجک اسیب کؤنلو، قاچیب رنگی،
قالیب صورت کیمی، دلدن دوشوب بی اختیار اولماق.
یئتیب ناگه وصاله، کامه یئتمک چرخ کجرو دن،
دولانیب باشینا شایستۀ بوسو کنار اولماق.
هجوم شوق دن زلفو کیمی اؤپمک یاناغیندان،
گهی دیشلیب لبیندن، گه لبی تک زخمدار اولماق.
وفور شوق دن ازبس قیلیب بو نوع چوخ ایشلر،
ادب ناگاه اولوب غالیب او ایشدن شرمسار اولماق.
دؤنوب اؤز اوزقرالیق عذرون ائتمک اول سیه مودن،
گناهین کئچمک اوچون ایلتیجاسی صد هزار اولماق.
یئتیب سیّد کیمی وصله، گئنه اغیار ظلموندن
دوشوب درد و فراقه وصلینه امیدوار اولماق.