گئتدی او گون کی، سیّد، اوخوردون بو مصرعی:

ای دل، هزار شکر خبر گلدی یاردن،
اولدوق خلاص درد و غم انتظاردن.
فصل خزان غمین چکن آواره بولبوله،
وئردی صبا خبر او گول نوباهاردن.
ای مقدمین فداسی، بلا لر چکیر باشیم،
گل، گل کی، کئچدی صبر و قراریم قراردن.
ائت شادلیق گؤزوم یاشی، اول گولروخوم گلیر،
خار و خسی گؤتور، کرم ائت، رهگذاردن.
عالمده بیر گون اولمادی کی، وصل یارایله
بیر کام دل آلام فلک کج مداردن.
بیلمم نه ایله‌ییب اونا عشق اهلی کیم، مدام،
بو چرخ کینه ور آییریر یاری یاردن.
قوی، دؤنمه سه مرادیمجا چرخ دؤنمه سین،
منت چکن کیشی دئگیلم روزگاردن.
شکر خدا کی، وادۀ وصلینده اول مهین،
شرمنده اولمادیم دل امیدواردن.
گئتدی او گون کی، سیّد، اوخوردون بو مصرعی:
“واحسرتا، اوزولدو الیم اول نگاردن”.