وئردیم دل و جان نقدینی، آلدیم غم عشقی

گؤردوم کی، گلیر تنگه نگاریم، سفر ائتدیم،
سئودا لره سالدیم باشیمی، ترک سر ائتدیم.
آسوده اولا بیر نئچه گون نازلی نگاریم،
الماس باسیب باغریما وضع نظر ائتدیم.
آواره دوشوب جنّت کوییندن او حور ون،
اؤز منزلیمی گؤز گؤره نار سقر ائتدیم.
چوخ مشکل ایدی کئچمگیم اول جنّت کودن،
جانیمی توتوب گؤر دیشه، ای دل، جگر ائتدیم.
تا اولمایا غیرین گؤزونه سورمۀ روشن،
خاک سر کویینه تؤکوب اشک، تر ائتدیم.
چوخ گئجه‌لری زمزمۀ یارایله، ای دل،
گوش فلک شبعده پردازی کر ائتدیم.
اینجیتدی فغانیم گئجه‌لر اهل دیاری،
تا بیر نئچه گون عزم دیار دیگر ائتدیم.
وئردیم دل و جان نقدینی، آلدیم غم عشقی،
فکر ائتمه بو سئوداده کی، سیّد، ضرر ائتدیم.