منم او تایر قدس آشیانه کیم، سیّد

نه زخم غمزه سی، نه تیر دلستانیم دیر،
سالان بو رنگه منی چشم خونفشانیم دیر.
نه گول شکفته‌دی چشمیمده اشک آله سبب،
نوای مرغ چمن باعث فغانیم دیر.
الیمده بادۀ گولگون، یانیمدا یاریم یوخ،
باهار فصلیدیر، امّا منیم خزانیم دیر.
گؤروب عذارینی زلف کجینده اول شوخون،
دئدیم: بو گون قمر عقربده دیر، قیرانیم دیر.
دئدیم: جاهاندا ندیر بونجا قیل و قاله سبب،
دئدی: آرایه دوشن مبحث میانیم دیر.
دیار یاره بو گون ائتمیشم سفر عظمین،
بو تازه شعرلر احبابه ارمغانیم دیر.
منم او تایر قدس آشیانه کیم، سیّد،
بهشت عدن منیم کهنه آشیانیم دیر.