سیاه زلفون اولوب رویوه نقاب دئدیم،
بو گون گئنه توتولوب، ای مه، آفتاب دئدیم.
دهان یار کی، بیر نقطه دیر، ندیر سرّی،
وجدا گلدی، بو یوخ وصفی بیر کتاب دئدیم.
او خط رویینه زلفی علاقه سی گتیریب،
حبش سپاهینا رهبر اولوب قوراب دئدیم.
دئدیم شراب لب لعلوی، زه خیجلت،
نه مست لیکدی بو کیم، من شرابه آب دئدیم.
روادی قان اولا دل، ای جمالی خورشیدیم،
لب لطیفوی نسبتده لعل ناب دئدیم.
او روح اعظمی کمتر جمادا بنزتدیم،
مسیحه تؤهمتی من خانیمان خراب دئدیم.
هوسله شرح ائلدیم عارضین گولوستانین،
بهشت هشت دری خلقه باب باب دئدیم.
خیال وصلین ایله پر گؤروب دل زاری،
دولوب هوای محبتله بیر حباب دئدیم.
رقیبی یارایله گؤرمک دن اؤلمه گیم خوش دور،
آماندی قانیمی تؤک، ایله بیر ثواب، دئدیم.
لب اوسته خالینی گؤردوم او نوسرین، سیّد،
قونوبدو شکّره بیر بختور ذباب، دئدیم.