چون خاکه تجّلا ائلهدی خالق جبّار،
اؤز صورتینی خاک سیه دن ائدیب اظهار.
چون اولدو بشر احسن تقویمده تخمیر،
بو خاک تجّلای حقه اولدو سزاوار.
ایستردی ملک، آدمی کیم، تاپمییا خلقت،
حسن بشری گؤر کی، ملک اولدو گرفتار.
هاروت ایله ماروتا ائدیم من نه مزممت،
جیبریل امین دوشسه بو سئودایه، اولور خوار.
نه چاره ائدیم عشقیمه بس من ائوی ویران،
یوز زؤهره یه من مشترییم، واله دیدار.
یوز گؤز گؤرورم کی، هامی سی سحردی، جادو،
بیمار قیلیب دیر منی بیر گؤزلری بیمار.
یوخ منده هله نفس ملک قووۀ قدسی،
آخر بشرم، رحم قیل، ای خالق غفار.
گر ائتمز ایدین عارض دلبرده تجّلا،
سیّد بو قدر اولماز ایدی یاره طلبکار.