تؤکر سرشک گؤزوم، سو وئریر او، مژگانه

منی گدالیغا اول یار پرسیتیز ایستر،
هزار شکر کی، یاریم منی عزیز ایستر.
گلیبدی جلوه یه اول سرو قد و قامتله،
مشخص اولدو کی، عالمده رستخیز ایستر.
تؤکر سرشک گؤزوم، سو وئریر او، مژگانه
کی، قتل عام اوچون اول تیغی – توند و تیز ایستر.
صبا دگیب داغیدیر تئللرین اوزه هردم،
مگر او، تار سر زلفو مشکبیز ایستر؟
دئدیم: بو قدر منی، ای حبیبی، آغلاتما،
دئدی کی، عاشیقینی یار اشکریز ایستر.
اوز ایله زلفوو درک ائتمدیم لطافتدن،
سئچه قرادن آغی قووۀ تمیز ایستر.
نه الده نقد دل و جان، نه دین و ایمانیم،
بوتانی – سیم بدن سیّد، الده چیز ایستر.